Wat is discriminatie?
Onder discriminatie wordt verstaan: het maken van ongeoorloofd onderscheid tussen personen op grond van persoonlijke kenmerken die er voor de functie of situatie niet toe doen. Het houdt in dat iemand minder gunstig wordt behandeld dan een ander in een vergelijkbare situatie, louter op basis van kenmerken die niet relevant zijn voor het uitvoeren van het werk.
Wettelijke discriminatiegronden
De wet verbiedt het maken van onderscheid op basis van de volgende beschermde gronden:
- Ras, nationaliteit en etnische afkomst
- Godsdienst en levensovertuiging
- Geslacht en genderidentiteit
- Seksuele gerichtheid
- Leeftijd
- Burgerlijke staat
- Politieke gezindheid
- Handicap of chronische ziekte
- Soort arbeidsovereenkomst (vast of tijdelijk) en arbeidsduur (voltijd of deeltijd)
Directe en indirecte discriminatie
Discriminatie kan op twee manieren voorkomen:
- Directe discriminatie:
Er wordt rechtstreeks onderscheid gemaakt op basis van een wettelijke grond. Voorbeeld: Een opdrachtgever die expliciet aangeeft "geen kandidaten boven de 50 jaar" of "alleen mannelijke monteurs" te willen ontvangen.
- Indirecte discriminatie:
Er wordt gebruikgemaakt van een ogenschijnlijk neutraal criterium of een regel die in de praktijk een specifieke beschermde groep onevenredig zwaar benadeelt.
Voorbeeld: De eis dat een monteur vloeiend en vlekkeloos Nederlands moet spreken, terwijl deze eis voor de feitelijke en veilige uitvoering van de werkzaamheden in de werkplaats niet noodzakelijk is.
Objectieve rechtvaardigingsgrond
In uitzonderlijke gevallen kan een onderscheid wettelijk geoorloofd zijn als er sprake is van een objectieve rechtvaardigingsgrond. Hiervan is alleen sprake als:
- Het doel legitiem is (er is een zwaarwegend, aantoonbaar en legitiem doel, zoals veiligheid of gezondheid);
- Het middel passend is (het middel is geschikt om het doel te bereiken);
- Het middel noodzakelijk is (er is geen minder ingrijpend alternatief voorhanden).
Voorbeeld: De eis dat iemand fysiek in staat moet zijn om zware onderdelen te tillen voor een specifieke montagetaak, of het bezit van een specifiek veiligheidscertificaat uit oogpunt van arbeidsveiligheid.
Vooroordelen, stereotypen en onbewuste discriminatie
Veel discriminatie vindt niet kwaadwillig plaats, maar komt voort uit onbewuste vooroordelen en stereotypering. Stereotypen zijn vaste beelden of aannames over een bepaalde groep mensen. Onbewuste vooroordelen kunnen ertoe leiden dat we sneller kiezen voor iemand die op ons lijkt (de 'similar-to-me'-bias) of dat we onterecht aannemen dat iemand vanwege leeftijd of achtergrond bepaalde vaardigheden wel of niet bezit. Binnen De Werkunie zijn we ons bewust van dit mechanisme en trainen we onze medewerkers om beslissingen uitsluitend te baseren op objectieve en meetbare kwaliteiten.
Standpunt van De Werkunie
De Werkunie accepteert op geen enkele wijze discriminatie. Gelijke kansen en een gelijke behandeling staan bij ons centraal. Wij verwachten van al onze vaste medewerkers, consultants, leidinggevenden en flexkrachten dat zij op geen enkele wijze meewerken aan discriminerende verzoeken of praktijken, en dat zij actief bijdragen aan een inclusieve en veilige werkomgeving.
Vaststelling door de directie
Dit antidiscriminatiebeleid is officieel vastgesteld door de directie van De Werkunie. De directie draagt de eindverantwoordelijkheid voor de naleving, periodieke evaluatie en continue actieve uitdraging van dit beleid binnen en buiten de organisatie.
